ประโยคที่ว่า ฟ้าหลังฝนมักจะสดใส

มันก้อเป็นอย่างงั้นจิงๆด้วยแห๊ะ

ตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังดำเนินไปได้ด้วยดี

หลายๆสิ่งที่เลวร้ายกลับกลายเป็นดี

อะไรมันช่างมีความสุขอย่างนี้เนี่ยยย

ขอบคุณสวรรค์.....ขอบคุณพระเจ้า.....

อิอิ ไปดูแฮรี่มาแล้วล่ะ.....

ไปดูมา2รอบแย้ววววว

รอบแรกไปดูวันแรกเยย อีกวันก้อวันนี้ไง

วันแรกไปกะวรางกะไบร์ท ส่วนวันนี้ไปกะดรีม

ดรีมเนี่ยใจดีจังเลี้ยงข้าวด้วย

ขอบคุนสำหรับอาหารมื้อเที่ยงค่ะดรีม

อิ่มแล้วก้ออร่อยจิงๆ

ในที่สุดก้อยิ้มได้อย่างสบายใจสักที

ยิ้มได้โดยไม่มีความทุกข์แฝงข้างใน

ฮ้า~มีความสุขค่ะ

ทำไมกัน ทำไมกัน ทำไมกัน........

ทำไมปัญหาแบบนี้ไม่จบไม่สิ้นทีนะ

ไม่ไหวแล้ว......ชั้นแทบจะไม่ไหวแล้ววว

มันเหนื่อยเหลือเกิน.......

เข้าใจชั้นบ้างเถอะนะ......อย่าทำอะไรแบบนี้เลย

อย่าประชดชั้นแบบนี้เลยย

ชั้นก้อคนมีความรู้สึกเหมือนกันนะ

ชั้นก้อเครียดเป็นเหมือนกันนะ

ทำไมล่ะ เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่หรอ

เรื่องแค่นี้ ทำไมต้องอะไรขนาดนี้ด้วยนะ.......

ถูกที่ตอนนี้ชั้นมันไม่มีสิทธิ์ไปว่าอะไรหรอกนะ

เพราะชั้นยังคงมีความผิดอยู่

แต่ขอแค่อยากให้อภัยกันแน่นั้นอ่ะ......จะได้ไม๊

มันก้อได้แค่คิดแล้วก้อหวังไปวันๆก้อเท่านั้นเอง.......

ชีวิตกับปัญหา.......

เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สินะ

แล้วแต่ว่าบางวันมีน้อยบางวันมีมาก

แต่มันก้อทำให้เราปวดหัวซะจิงๆ

ไม่มีใครต้องการปัญหาหรอกนะ

แต่มันกลับวิ่งเข้ามาหาเราเองซะงั้น

อยากจะหนี...อยากจะหนีไปให้ไกลๆ

อยากจะไปในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก

อยากไปเริ่มต้นกับอะไรใหม่ๆ

พบกับผู้คนใหม่ๆ......

เมื่อไหร่กันนะ...ที่ฝันแบบนี้จะเป็นจิงสักที